Wspolnota J3-16

Tekst tego rozdziału podtrzymuje ton poprzednich, ukazuje przejmującą zapowiedź sprawiedliwego sądu nad Niniwą i imperium asyryjskim. Bóg odsłania to, co ukryte, obnaża pychę, okrucieństwo i złudne poczucie bezpieczeństwa, przypominając, że żadna potęga, żadne bogactwo ani ludzki system nie są wieczne. Upadek Niniwy jawi się jak zapowiedź nieuchronnego zmierzchu systemów tego świata… bo to, co wydawało się niezłomne, rozpada się jak kruche naczynie. Miasto, które nie znało miłosierdzia, samo go nie znajduje; zbiera plon własnej przemocy i zatwardziałości serca. Jakże szybko przemija to, co ogłaszało własną nieprzemijalność… A jak cicho i wiernie trwa to, co duchowe, pozornie niewidzialne, a jednak niezniszczalne, nagradzając cierpliwość i wierność tych, których świat nazywał słabymi. Główna prawda wyłania się spośród gruzów niegdyś tak pewnej siebie rzeczywistości. Bóg jest sprawiedliwym Sędzią, który rozlicza zło, a prawdziwe schronienie nie znajduje się w sile ani bogactwie, lecz w Nim i w sercu, które pozostaje wierne.

Księga Nahuma cz.2 Rozdział 2 przedstawia nam dramatyczny, niemal „filmowy” opis upadku Niniwy, potężnego imperium, które wydawało się niezwyciężone. Wśród obrazów wojny, chaosu i zniszczenia ukazana jest prawda, że Bóg kieruje historią i może nagle odmienić los narodów. Choć Asyria ufała swojej sile, bogactwu i potędze militarnej, nie mogła uniknąć sądu. Miasto, które siało strach i przemoc, samo doświadcza paniki, klęski i upokorzenia. Jego bogactwo, mury i symbole władzy okazują się bezsilne. Rozdział podkreśla, że upadek Niniwy nie jest przypadkiem, lecz sprawiedliwą odpowiedzią Boga na zło i pychę. Jednocześnie jest to pocieszenie dla uciśnionych, nawet największe imperia nie są trwałe. Główne przesłanie: Bóg nie jest obojętny wobec przemocy, ostatecznie ją osądza, a to, co wydaje się potężne i trwałe, może w jednej chwili upaść.

Ksiega Nahuma cz. 1 Ta księga wydaje się mówić tylko o gniewie Boga i upadku Niniwy, lecz w rzeczywistości, podczas uważnego czytania, zaczynamy dostrzegać i poznawać przesłanie pocieszenia dla uciskanych. Musimy to zobaczyć: upadek systemów tego świata nie jest upadkiem naszego życia i naszej rzeczywistości. Prorok Nahum zapowiada sąd nad potężnym, brutalnym imperium asyryjskim, które budowało swoją siłę na przemocy, krwawych podbojach i egzekucjach. Pokazuje, że Bóg jest jednocześnie sprawiedliwy i cierpliwy, nie ignoruje zła, ale w odpowiednim czasie je osądza. Jego gniew nie jest kapryśny, lecz wynika z troski o dobro i sprawiedliwość. Upadek Niniwy jest przedstawiony jako dobra wiadomość dla uciśnionych: nawet największe imperia są nietrwałe wobec Bożej władzy. Bóg jest schronieniem dla tych, którzy Mu ufają, ale przeciwnikom przynosi sąd. Główne przesłanie na dziś brzmi: Bóg panuje nad historią, sprzeciwia się pysze i przemocy, a ostatecznie przynosi sprawiedliwość i pocieszenie swojemu ludowi.

To wykład, ale też opowieść którą narodziła się w dniach gdy brakło sił aby mówić cokolwiek. Gdy w ciszy mogłem wyznać tylko tyle, że ZOSTAJĘ TU i zdaje się na Ciebie Panie.

Wykład nagrano podczas niedzielnego nabożeństwa w Kościele „Filadelfia” w Bielsku Białej. Słowa Jana Chrzciciela: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata”, są zaproszeniem, aby zatrzymać się i zobaczyć. Zobaczyć nie tylko oczami, ale sercem. Rozpoznać, kim naprawdę jest Jezus. Dla mnie te słowa stały się przełomem, cichą, ale głęboką rewolucją. Uświadomiły mi, że wiara, którą żyje Kościół, to nie tylko, jak dziś, chrzest, nie tylko liturgia, nie tylko nasze inne działania. Najważniejsze jest to, że On tu jest. On jest obecny. On przychodzi…

Niektóre książki, sposoby wiary i interpretacji Słowa Bożego zapominają, że chrześcijaństwo nie jest zbiorem zaklęć, właściwych formuł słownych i sposobem na zaspokojenie naszych egoizmów. Jest ono raczej drogą, na której nie jesteśmy sami ze słownymi formułkami i dogmatami. Wykład przedstawia kilka przykładów mitologicznego podejścia do naszej wiary w Jezusa. Jeśli masz pragnienie wesprzeć to, co robię, a moja służba przynosi Ci zachętę, posilenie i duchowy pożytek, możesz wesprzeć mnie i postawić wirtualną kawę. Oczywiście nic na siłę, jeśli to nie ten moment, życzę Ci błogosławieństwa i owocnego czasu z Bożym Słowem <”)))>< Wirtualna kawka ☕️: https://buycoffee.to/mirek-kulec

Wykład nagrano w Kościół „Filadelfia” Bielsko Biała podczas nabożeństwa niedzielnego. Jeśli moja służba przynosi Ci pożytek i masz chęć, możesz wesprzeć to co robię i postawić wirtualną kawkę ツ dziękuję. https://buycoffee.to/mirek-kulec

Dar, prezent… przez całe życie, a szczególnie w święta, słyszymy: „BĄDŹ GRZECZNY, TO DOSTANIESZ PREZENT”. A jednak z pewną przekorą można powiedzieć, że Dar, o którym dziś chcę mówić, dostaliśmy nie dlatego, że byliśmy grzeczni, lecz właśnie dlatego, że nie byliśmy. Potrzebowaliśmy Go nie jako nagrody, ale jako ratunku. Dobra nowina jest najbardziej dobra dla tych, którzy są w złej sytuacji. Ileż lat zajęło mi, by się tego nauczyć… Skoro Bóg dał to, co było najcenniejsze, to znaczy, że nie działa według logiki skąpstwa ani minimalnych kosztów. Bo ja (moje życie) nie byłem „po kosztach”. Jezus za mnie umarł. Słowo Boże uczy, że Boża hojność nie jest reakcją na naszą wartość, lecz wyrazem Jego Miłości. Jeśli ten lub inne wykłady były dla Ciebie zbudowaniem i pomocą możesz postawić mi wirtualną kawkę co sprawi mi wiele radości i będzie wsparciem mojej służby, tylko kliknij w link: https://buycoffee.to/mirek-kulec

W Betlejem był Bóg z nami, na Golgocie widać, że Bóg był tu również za nas. Emmanuel zaczyna się od bliskości, ale dopełnia w ofierze, obecność staje się zastępstwem: Ten, który jest „z nami”, przyjmuje nasz los „za nas”. Betlejem bez Golgoty byłoby jedynie sentymentalne… I takie jest dla wielu. Golgota bez Betlejem byłaby niezrozumiała… Nasz Jezus, który wszedł w ludzką kruchość, nie chciał z niej uciec w godzinie próby. Krzyż nie jest nagłym zwrotem w historii Jezusa, nie zaskoczył Go! Stukot młotków i krzyk są konsekwencją Wcielenia, bo ten krzyż nie jest porażką misji, lecz jej spełnieniem.

Musimy uświadomić sobie, że Golgota nie spada nie wiadomo skąd zaskakując Boga i ludzi. To dzieło dojrzewa, a Ewangelia pokazuje to bez upiększeń. Nasionko z Betlejem wskazuje Owoc na Golgocie. Bo niby jak ma się stać to zbawienie? Obedrzyjmy to z „pobożnego” i religijnego myślenia. Przyszedł i po sprawie? Nie! Bo kimże musiał być Ten który nas zbawił? Czy nie mógł Bóg jakoś zwyczajnie nam podarować, tak jak do nas mówi, aby wybaczać? Po co to wszystko, ta noc w Betlejem, ten ból, ten trud i Golgota? To musimy zrozumieć. Zbawca nie mógł być kimkolwiek.

Kiedyś oczekiwanie na Mesjasza było uważane za wielką pobożność, bo Pisma i Prorocy obiecali Jego przyjście. Betlejem zaskoczyło wielu. Dziś oczekiwanie na Jego powtórne przyjście jest posłuszeństwem Biblii i wiarą w Jego Słowo. Dlatego, niech nas nic nie zaskoczy.

ŻYCIE JÓZEFA EGIPSKIEGO CZ.9 by Mirek Kulec

ŻYCIE JÓZEFA EGIPSKIEGO CZ.8 by Mirek Kulec

ŻYCIE JÓZEFA EGIPSKIEGO CZ.7 by Mirek Kulec

ŻYCIE JÓZEFA EGIPSKIEGO CZ.6 by Mirek Kulec

Część piąta ale nie ostatnia :-) moich rozmyślań o Józefie Egipskim.

Kolejna część moich rozmyślań o życiu Józefa w Egipcie.

Zapraszam do wysłuchania cz.3 wykładu

Chrześcijanin, który naprawdę ufa Bogu, nie dochodzi do tego miejsca przez łatwe doświadczenia, lecz przez rozczarowania. Chciałbym podzielić się trzema najważniejszymi lekcjami wiary w moim życiu. Jeśli masz pragnienie wesprzeć to, co robię, a moja służba przynosi Ci zachętę, posilenie i duchowy pożytek, możesz postawić mi wirtualną kawę. Oczywiście — nic na siłę. Jeśli to nie jest odpowiedni moment, życzę Ci błogosławieństwa i owocnego czasu z Bożym Słowem. Wirtualna kawka ☕️: https://buycoffee.to/mirek-kulec

Czasem dochodzimy do miejsc tak strasznych, że nie widać ani promyka światła. Balansujemy między niewiarą w to, że Bóg nas wysłucha, a niewiarą w to, że w ogóle może nas wysłuchać. Trudno nam też uwierzyć, że to, o co prosimy, mogłoby się nie spełnić — i równie trudno uwierzyć, że jednak się spełni. Taka jest chaotyczna głębia zakorzenienia naszej niewiary. Potrzebujemy nauczyciela wiary… Józefa Egipskiego. Wtedy najpierw bardzo cichutko szepczemy - Drogi Boże, jeśli kiedykolwiek zabraknie mi sił, by się modlić — usłysz moje serce. Bo ja dopiero później odkryję, że właśnie o to tylko chodziło. Na razie nasza opowieść nie kończy się optymistycznie: wejdziemy w nią w chwili, gdy — w duchowym sensie — ziarno najpierw musi obumrzeć, albo gdy, jako owoc, w dniu błogosławieństwa zostanie starte na chleb. Zapraszam na część drugą! Jeśli moja służba przynosi Ci pożytek i masz chęć, możesz postawić wirtualną kawkę. https://buycoffee.to/mirek-kulec