Column An Olaerts

Sommigen mensen kopen graag schoenen, veel schoenen. Onze columniste An Olaerts doet daar niet aan mee. Zij wil vooral mutsen. Onder een muts kun je je verbbergen en je blijft warm en je verzaakt aan alle kapselverplichtingen. Er zijn zoveel voordelen om gemutst te zijn. En nu is An op missie want ze wil een bivakmuts. U gelooft nooit wat ze allemaal op haar hoofd zet op zoek naar de juiste bivakmuts.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Zou het waar zijn dat mensen milder worden met de jaren? Onze columniste An Olaerts gelooft er niets van. Het is vooral de vermoeidheid die ons milder maakt. We zijn te moe om ons druk te maken. Wat ons bij Boeddha brengt. Was die echt zen? Of gewoon moe?See omnystudio.com/listener for privacy information.

Neen, de mensheid gaat er niet op vooruit. We worden steeds luier, slapper, slomer. Onze sterkte tanden verloren we toen we eten begonnen te koken, onze spieren verloren we in de industriële revolutie en onze rekenkracht stelt niets meer voor sinds we rekenmachines hebben. En nu is er artificiële intelligentie. Alles pakken ze ons af. Ook de kracht van ons gedacht. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Wat neem je mee naar huis na een vakantie in het Zwarte Woud? precies. een koekoeksklok. Onze columniste An Olaerts is wat dat betreft niet anders dan u en ik. En nu hangt de koekoeksklok in haar keuken en elk uur komt het diertje piepen. Alleen... het geluid van het dingetje gelijkt in het geheel niet op 'koekoek' en de frequentie klopt al helemaal niet. Een drama is het.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Het kost iets meer dan dertig euro maar het belooft een echt egelfeest te veroorzaken. Als je dit in je tuin zet (egelbrokjes, egelkorrels, egelpaté) dank komt er gegarendeerd een egel in je tuin logeren. Die diertjes zijn ook zo schattig met hun kraaloogjes en wippend snuitje. Onze columniste An Olaerts vindt ze gewoon uitermate aaibaar.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Even terug in de tijd. Want ook onze columniste An Olaerts heeft ooit corona gehad. En ja, ook zij moest toen in isolatie. Dat vond ze geweldig. Haar huisgenoten waren iets minder enthoiusiast. In die mate zelfs dat volgens hen corona en isolatie gewoon één grote feministische zwendel zijn. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Op een dag was het konijntje van onze columniste An Olaerts weg. Gaan lopen. Gelukkig belde een buurvrouw wat later met de heugelijke melding dat zij het konijntje gevonden had en dat An het bij haar mocht komen halen. Wat volgt is het verhaal van een dwergkonijn dat op mysterieuze wijze heel fel was gegroeid. Inclusief opmerkelijk lange oren. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Misschien moet u het ook maar eens proberen: u elke dag drie keer schamen. U mag zelf kiezen waarvoor. Het mag iets kleins en onbenulligs zijn, maar u moet het wel doen. Schaamte maakt een beter mens van u. Dat willen we u graag in deze podcast schaamteloos wijsmaken. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Wat doe je als je kind graag met tampons speelt? De menstruatiecyclus uitleggen of het veel simpelere 'leg dat neer en blijf daar af'? An Olaerts koos voor de moeilijkste weg waarna haar zoontje toch nog enkele vragen had over eieren en eitjes. See omnystudio.com/listener for privacy information.

An Olaerts heeft een zoontje dat graag voetbalt. Waardoor zij moet gaan kijken naar de matchen. Slecht dat ze zijn, vindt An. Het gaat traag, d ehelft van de ballen komen niet aan en dan die terminologie... See omnystudio.com/listener for privacy information.

Onze columniste An Olaerts heeft een pleegkind, Punkie noemt ze hem. En altijd weer vragen mensen haar 'hoe lang gaat Punkie bij je blijven?'. Onlangs gingen An en Punkie samen de buurvrouw bezoeken. De buurvrouw had een dikke buik gekregen en nu was haar kindje geboren. Felix heet het ventje. Terug thuis had Punkie een vraag voor An. 'Mag Felix wel blijven?' See omnystudio.com/listener for privacy information.

Onze columniste An Olaerts had geen harde billen. Dat weet ik omdat ze het zelf vertelt. En omdat ze oefeningen heeft moeten doen. Deze column gaat dan ook over de gluteus en de piriformus. En over zitten. Want An was de kampioen stilzitten tot de gluteus, de piriformus en andere spieren het niet meer zagen zitten. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Dit verhaal begint wanneer onze columniste An Olaerts aan het hotelbuffet iets te veel mensen ziet met gaatjesjurken. Jurken die een inkijkje bieden. Maar als ze dat aan haar vriend vertelt, sluit die voor alle zekerheid de ogen. Wat volgt is een reis door Sicilië vol gaatjes, hoge temperaturen en de exacte locatie van de G-plek. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Weet u wat erg is? Dat je nu al gekookte eieren kunt kopen in de supermarkt. Dat is erg. Het zijn gepelde eieren bovendien. Wat een verspilling, wat een aanfluiting van onze kookkunsten ook. Maar dat vindt An Olaerts dus niet. Wat nu volgt is een laudatio voor het kant en klare gekookte en gepelde ei. Omdat het gepelde ei een mooi voorbeeld is van vooruitgang door industrialisering. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als u gaat sporten, bent u dan zo'n type dat eerst de duurste outfit bij mekaar koopt? Geen gewone jogging, maar een fluo legging, op de naad geborduurd? Wel, onze columniste Ann Olaerts, was niet zo'n type. Haar sportuitrusting kocht ze bij mekaar bij de Zeeman. Tot ze op een dag aan de praat geraakte met Elodie Ouédraogo. Toen veranderde Ans sportieve leven ingrijpend. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Even wat grammatica. Het Nederlands kent het transitief werkwoord en het intransitief werkwoord. Een transitief werkwoord kent een lijdend voorwerp. ‘Ik pluk een bloem’. Een intransitief heeft geen lijdend voorwerp: ik zit, ik sta, ik kruip. Saai denkt u? Bedenk dan maar even of het werkwoord “neuken” een lijdend voorwerp verdraagt of niet. Het antwoord komt van An Olaerts. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Het begint met een vliegtuigje van piepschuim, heel gezellig. Tot het in een boom blijft hangen en An Olaerts hemel en aarde beweegt, en haar schoenen, om het vliegtuigje uit die boom te halen. De brandweer komt er net niet aan te pas, maar zelfs zonder brandladder ontvouwt zich een drama van formaat. Het formaat van een mier. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Meneer Cri-Cri is niet meer. Hij had een winkeltje aan zee waar je postkaarten kon kopen met garnaalvissers of bikini-meisjes. Hij verkocht windschermen, schepjes en emmertjes. Oma tastte in haar handtas, zocht een centje en dan kreeg je iets van haar, gekocht bij Bazar Cri-Cri. Maar het gaat niet meer. Het kleingeld is op. Bazar Cri-Cri houdt op. Er komen verdiepingen. En An Olaerts treurt wat. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Op een dag las An Olaerts een wetenschappelijk artikel over virussen en sindsdien kijkt ze anders naar het leven. Neen, het heeft niet eens iets te maken met corona. Want corona: dat is maar éé virusje en straks vertelt An u hoeveel virussen er echt allemaal in uw lichaam ronddwalen. En dan gaat u zich vanzelf afvragen of deze wereld nog te redden valt. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Soms denkt An Olaerts na over haar leven. Of toch over hoe het zal eindigen. In een bejaardentehuis allicht, met Amaretto van ’s morgens vroeg. Als er dan nog geld is om elke dag een likeurtje te drinken, natuurlijk. En als er dan nog bejaardentehuizen zijn in Vlaanderen. Waarna An duidelijk maakt dat je maar beter niet te hard moet nadenken over hoe je oudere dag er zal uitzien. See omnystudio.com/listener for privacy information.